بچه ها گاهی دچار کابوس هم می شوند
می گویند خوابیدن یکی از بهترین نعمت هایی
است که در اختیار انسان قرار گرفته است چون باعث می شود انسان جانی تازه و
انرژی دوباره ای به دست آورد اما همین خواب های رنگارنگی که می بینیم،
گاهی برایمان لذت بخش هستند و گاهی ترسناک.
دکتر امیری، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان درباره حقیقت خواب و رویا در دوران کودکی پاسخگوی سوال هایمان شده است.
رویا و خواب یا با یکدیگر تفاوتی دارند؟
بله،
آنها کاملا ۲ مقوله جدا از هم هستند اما اکثر افراد آنها را یکی می دانند.
خواب زمانی اتفاق می افتد که کودک واقعا تصاویری را دیده است در حالی که
رویا بخشی از فانتزی و تخیل ذهنی کودک است. وقتی بچه ها از رویاهایشان حرف
می زنند در واقع مسئله ای را در ذهن شان پرورش می دهند.
کودکان از چه زمانی واقعا خواب می بینند؟
به
طور دقیق نمی شود سن خاصی را مثال زد، اما می توان حدس زد که کودکان ۲ تا ۳
ساله که در بیداری از رویاهای شان حرف می زنند، خواب هم می بینند.
آیا کودکان دچار کابوس هم می شوند؟
بله،
بچه ها گاهی دچار کابوس هم می شوند. کابوس های شبانه و وحشت شبانه از آن
اتفاق هایی است که ممکن است هرگز از ذهن پاک نشود و همه ما با مرور خاطره
های دوران کودکی یک یا چند کابوس را به خاطر می آوریم که آنها را با خود به
دوران بزرگسالی آورده ایم. کابوس های شبانه را اغلب در زمانی از خواب می
بینیم که مغز بسیار فعال و در حال نظم دادن اطلاعات جدید در حافظه است.
آیا والدین باید این کابوس ها را جدی بگیرند؟
کودکان
اغلب از ۳ سالگی درگیر کابوس های شبانه می شوند و این کابوس ها در سنین ۶ ۴
سالگی به اوج خود می رسد و البته کودکانی که در شرایط اضطراب آور، ترسناک و
نگران کننده قرار دارند، بیشتر در معرض دیدن کابوس های شبانه هستند.
البته
می توان گفت کابوس دیدن جزو مراحل رشد کودک و طبیعی است. کودکان ۴ تا ۶
ساله اغلب در کابوس های خود حیوانات یا موجودات عجیب و غریبی را در خواب می
بینند که گاهی دنبالشان می کنند. والدین باید با آگاهی کامل نسبت به
اتفاقی که برای کودک افتاده با او برخورد کنند و او را مطمئن کنند که فقط
کابوس دیده و واقعیت ندارد و او را آرام کنند و تا حد امکان از چراغ خواب
در اتاقش استفاده کنند تا هنگام بیدار شدن با تاریکی مواجه نشود.
اغلب
کودکان از کابوسی که دیده اند چیزی به خاطر نمی آورند اما اگر راجع به آن
صحبت کردند، بهتر است والدین با دقت به حرف آنها گوش دهند و آن را جدی
بگیرند. توجه کنید که مسخره کردن و دست کم گرفتن ترس و وحشت کودک مشکلی را
حل نمی کند. هرگز نباید به او گفت که تو نباید از این چیزها بترسی یا اینکه
چرا ترسیدی؟
بهتر است پس از شنیدن خواب به او بگوییم طبیعی است که
آدم در خواب از موجودات عجیب و غریب بترسد اما مهم این است که چیزی که دیده
خواب بوده و گذراست و دیگر تکرار نمی شود. از آنجا که بچه ها مرز بین
واقعیت و خیال را به درستی تشخیص نمی دهند، نباید برای آنها از دیو، غول و
... قبل از خواب صحبت کرد.
داستان های تخیلی غیرآموزنده فقط ترس و وحشت آنها را بیشتر می کند و والدین نباید به هر چیزی برای به خواب بردن کودک متوسل شوند.
آیا والدین باید قصه خواب دیدن کودکانشان را باور و تفسیر کنند؟
به
نظر من خواب کودکان برای خود ارزشمند و قابل توجه است. البته نه هر نوع
خوابی اما به هر حال بخشی از خواب آنها بازتاب مسائلی است که طی روز
برایشان اتفاق افتاده است.
بعضی از کودکان آنقدر در رویا و فانتزی
هایشان غرق می شوند که با شخصیت خیالی که ساخته اند زندگی می کنند و گویی
آن را می بینند. برخورد والدین در این شرایط باید چگونه باشد؟
این
مسئله را می توان با بازی درمانی و کمک گرفتن از متخصصان امر برطرف کرد اما
مسئله ای که وجود دارد این است که بسیاری از والدین سعی می کنند با این
موضوع برخورد و احساس کودک شان را سرکوب کنند در حالی که این شیوه کاملا
اشتباه است و در نهایت ذوق و خلاقیت کودک از بین خواهد رفت.
بهترین روش از دیدگاه شما برای حل این موضوع چیست؟
شادی یکی از هیجانات اساسی انسان است که
وجود آن به انسان کمک میکند سلامت روان بهتری داشته باشد. شاد بودن و شاد
زندگی کردن یکی از عوامل مهم پیشگیری از ابتلا به اختلالات روانشناختی
است.
درواقع، شادی حالتی هیجانی است که نشانگر میزان رضایتمندی فرد در زمینه های مختلف بویژه زمینه های روانی است.
هنگامی
که انسان شاد است برخی مناطق مغز او تحریک می شود و ترشح برخی هورمون ها
ازجمله سروتونین و نوراپی نفرین و دوپامین در بدن افزایش پیدا می کند.
شاد
بودن و شاد زندگی کردن و روی خوش نشان دادن به زندگی و مقابله با مشکلاتی
که در زندگی برای هر فردی به وجود می آید از ارکان سلامت روان محسوب می
شود.
افراد سالم که دچار افسردگی نیستند به صورت ذاتی به دنبال
شادمانی هستند و لازم به ذکر است که در حالت شادی انرژی بدن افزایش می یابد
و عملکرد ذهنی فرد کارآمدتر و بهینه تر می شود.
افراد درباره یک
پدیده یکسان به میزان یکسان هیجان شادی از خود نشان نمی دهند و به همین
دلیل راهکارهای متفاوتی پیشنهاد می شود تا در نهایت همه افراد بتوانند شادی
خود را افزایش دهند.
با توجه به این که شادی حالتی روانی است که پس
از برآورده شدن خواسته های انسان ایجاد می شود و شامل میزان عاطفه مثبت و
رضایتمندی فرد است، بنابراین برای این که بتوانیم شاد باشیم می توانیم از
این راهکارها استفاده کنیم:
1 ـ
بازسازی نگرش ها و شناخت ها: در این تمرین لازم است ابتدا مشخص کنید چه
اتفاقاتی باعث می شود تا شما دچار خلق پایین و ناراحتی شوید. سپس معین کنید
کنترل کدام یک از اتفاقات تحت اختیار شما بوده است و به نقش خود در بروز
آن اتفاق نمره دهید. پس از آن لازم است مشخص کنید چگونه می توانید اتفاقات
را بپذیرید و به میزان پذیرش خود نمره دهید. فهرستی از راه حل هایی را تهیه
کنید که می توان بر آن اتفاق غلبه کرد و احتمال موفقیت آن راه حل ها را
نیز تعیین کنید.
2 ـ مدیریت زمان: برنامه ریزی به منظور درست و بموقع انجام دادن کارها به کاهش استرس و افزایش شادی منجر می شود.
3 ـ تهیه فهرستی از موفقیت ها و تمرکز بر آنها
4 ـ برقراری روابط اجتماعی و رفت آمد با دوستان و اقوام
5 ـ تمرین مثبت نگری: تهیه فهرستی از ویژگی های خوب نزدیکان و اطرافیان و مرور آنها
6 ـ مشورت: همفکری هنگام تصمیم گیری منجر می شود تا تصمیمات بهتری بگیرید و ترس از شکست در شما کاهش یابد.
7 ـ شمارش نعمت ها و تهیه فهرستی از دارایی های مادی و غیرمادی و تمرین شکرگزاری
8 ـ گوش دادن به موسیقی: موسیقی، نواحی خاصی در مغز راتحریک می کند که به افزایش شادی منجر می شود.
9 ـ تنفس عمیق و تمرین آرام سازی عضلات به منظور کاهش استرس و افزایش شادی
10 ـ عضویت در انجمن های خیریه
11 ـ خواندن مطالب طنز
12 ـ انجام فعالیت های لذتبخش
منبع:سلامت نیوز
مرتبط با روانشناسی
در این مقاله تحقیقاتی هدف این هست کار راهکاری ابتکاری برای افزایش مشارکت مردم ایران در جلوگیری از روند گرم شده زمین ارایه شود که مناسب با وضعیت فرهنگی اقتصادی و اجتماعی مردم باشد. برای شروع زمینه های مشارکت را به چند دسته تقسیم بندی می کنیم.
نکته : از آنچه داریم به درستی استفاده کنیم. با همین امکانات محدودی که در حال حاضر در اختیار داریم می توانیم اثرات مثبتی ایجاد کنیم.
نکته : خانم ها بسیار بیشتر از آقایان می توانند تاثیر گذار باشند. در نتیجه بخشی از مقاله به انعکاس فعالیت های که بسیاری از خانم ها در حال حاضر در این زمینه در حال انجام آن هستند اختصاص داده خواهد شد و همچنین کارهایی دگیری که می توانند انجام دهند.
متاسفانه
امکان دسترسی به مترو در همه نقاط تهران وجود ندارد و روش های دیگر حمل و
نقل نیز معمولا دشوار , زمانبر و پر هزینه است. پس در این زمینه شاید
بهترین روش این باشد که افرادی که در مسیر رفت و آمدشان امکان استفاده از
مترو را دارند حتما از این وسیله مفید استفاده کنند. چون هم در زمان و هم
در هزینه بسیار صرفه جویی می کند و بسیار کمتر از خودرو بر کره زمین تاثیر
مخرب می گذارد.
در زمستان ها می توان با پوشیدن لباس های گرمتر در منزل از وسایل گرمایشی کمتری استفاده نمود. ممکن است در ابتدا دشوار به نظر برسد ولی به تجربه می گویم بعد از مدتی عادت می شود و دگیر احساس ناراحتی نمی کند.
تفکیک زباله بسیار مهم است. در حال حاضر شهرداری در برخی مناطق امکان دریافت جداگانه زباله های خشک را میسر کرده. البته خوب مانند سایر طرح های دولتی در هر منطقه ای متفاوت عمل می شود و ممکن است در منطقه شما این امکان میسر نباشد. با توجه به مشغله زیاد آقایان نکته ای که می تواند استفاده از این امکان را میسر کند مشارکت خانم ها است.
آیا در کشور ما امکان استفاده از انرژی ها جایگزین نظیر بادی ، آبی ، خورشیدی و ... برای مردم عادی وجود دارد؟ اگر وجود دارد چه میزان هزینه دارد